Autminds 2019 Deel 2

Het is al weer bijna een week geleden en ik kan al niet wachten tot de volgende editie van Autminds. Een kleine impressie van een mooie, leerzame dag.

Bij de dagopening werd er verteld dat Autminds de grootste conferentie ter wereld is in deze setting. In een aantal andere landen zijn er soortgelijke conferenties, maar niet zo groot. Dat is toch een hele prestatie!

De eerste lezing die wij volgden ging over het bepalen hoe onderwerpen voor wetenschappelijk onderzoek worden gekozen. Het is belangrijk dat hierbij alle belanghebbenden, de stakeholders, betrokken worden. Het was fijn om te zien dat de auties goed vertegenwoordigd waren bij de belanghebbenden. Ik vond het vooral interessant om te zien hoe belangrijk het is met welke pet er naar de genoemde onderwerpen gekeken wordt bij het indelen in groepen. Dit werd met een uitleg van dieren heel erg duidelijk gemaakt.

De tweede lezing ging over het belang van ervaringsverhalen betrekken bij wetenschappelijk onderzoek. Zeker bij een onderwerp als autisme is dit noodzakelijk, aangezien autisme zich bij iedereen anders uit. Om het hele spectrum mee te kunnen nemen in onderzoek, kan het niet anders dan veel mensen erbij te betrekken.

Voor de derde sessie had Tweelingnichie iets praktischers uitgezocht, namelijk over verborgen zintuigen. Eerst werd er een stukje theorie gegeven en daarna konden we aan de slag met materialen om zintuigen tot rust te laten komen of juist extra te prikkelen. Onderprikkeling is namelijk ook een serieus probleem. Tweelingnichie en ik zijn echter met sensorische integratietherapie bezig, dus we hebben besloten om niet met de materialen aan de slag te gaan. Dit willen we graag onder begeleiding van onze therapeut gaan doen.

In het blok van de vierde sessies ben ik zelf actief geworden. Het was mogelijk om aan het begin van Autminds een interesse op een bord te schrijven en andere gasten konden zich daarvoor inschrijven. Voor de drie onderwerpen met de meeste inschrijvingen werden ruimtes beschikbaar gesteld om met elkaar in gesprek te gaan.

Hiervoor had ik als onderwerp autisme en ouderschap opgeschreven. In het bijzonder de hulpverlening; Waar is er behoefte aan? Wat is er mogelijk? Heeft iemand tips? Het is een bijzonder gesprek geweest wat we daarover gevoerd hebben. Hierover wil ik een apart stukje schrijven, waarbij ik mijn eigen visie hierover ook onder woorden wil gaan brengen.

De laatste sessie ging over een vrouw die het heel zwaar had gehad, maar er nu wel heel sterk uit gekomen is. Heel bijzonder hoe ze haar verhaal met ons wilde delen.

Buiten de interessante lezingen en de interessegroep, is voor mij het samenzijn met andere auties hetgeen dat deze conferentie zo bijzonder maakt. Het is zo fijn om met andere mensen te zijn die snappen hoe jij de wereld ervaart, omdat ze het grotendeels ook zo ervaren. De diversiteit is geweldig om te zien en vooral hoe iedereen geaccepteerd wordt. Dus op naar volgend jaar!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.